Kaylie.
En ik schoot.
Hoe vaak ik deze droom ook gehad heb, ik was het nooit.
Die het pistool vasthad. - Ik weet het.
Dat is heel goed.
Dat duid een diepgeworteld besef van verantwoordelijkheid.
Het zegt me dat je niet alleen bewust het waanidee hebt overwonnen,
maar onbewust ook. Naar mijn mening is,
dat Tim een gezonde volwassene en geen gevaar voor zichzelf of anderen.
Ik vind dat hij, op verzoek van de staat, ontslagen moet worden
op zijn aanstaande 21e verjaardag.
Eenmaal, andermaal, verkocht aan die meneer.
Gefeliciteerd. Dat is bieder 131.
Goed. Ons volgende object is een prachtige, antieke spiegel teruggevonden in het Levesque Estate.
De Lasserspiegel is een bereisd juweel
en heeft in Balmoral Castle, 't Schotse thuis van de koninklijke familie gehangen.
Dit is het originele glas en de originele lijst.
De spiegel is in uitstekende staat, op een haarscheurtje in de hoek na.
De lijst is gesneden uit één stuk zwart Beiers cederhout.
Het openingsbod is slechts 10.000 dollar. Zie ik 10? Hier vooraan. Dank u, meneer.
Dus jou zus komt je ophalen? - Ze wil me helpen een baan te vinden.
Dat zou geweldig voor je zijn.
12.000 dollar aan de telefoon...
Moet ik echt niet mee? Voor morele steun?
Nee, maar toch bedankt. Dit kan ik beter zelf doen.
Blijf je wakker voor ons? - Natuurlijk.
Onthoud waar we het over gehad hebben.
Jij hebt verplichte hulp gekregen om te herstellen.
Kaylie heeft het alleen moeten redden.
Het contact met je zus is erg belangrijk...
maar het is belangrijker dat jij je herstel beschermt.
$16.000. - $16.000 op Skype.
Dat is 16 eenmaal, 16 andermaal... Verkocht. Feliciteer de...
Tot vanavond.
Trek maar aan de deur als de zoemer gaat, knul.
ST. AIDAN'S PSYCHIATRISCH CENTRUM
Hallo, broertje.
Jouw helft van het landgoed.
Appartementen. Alle studies zeggen dat je huis niet te groot moet zijn,
dus heb ik een lijst met studio's uitgeprint.
Tot je iets geschikts vindt, zouden we het fijn vinden als je bij ons logeert.
Ik weet niet hoe ik je moet bedanken. - Ik had dit eerder willen bespreken...
maar opeens mocht ik niet meer naar je toe komen.
Het was niet...
Het was niet dat je niet naar me toe mocht...
maar ik moest het een en ander zelf uitdokteren.
Ik snap het.
Ik ben je familie. Het enige wat telt, is dat jij nu hier bent.
Ik heb hem gevonden.
Wat bedoel je? - Je weet wel.
Het was niet eenvoudig. Ik heb hem opgespoord via verliezers bij de veiling.
Hij stond opgeslagen in Bremen.
Pas na 1,5 jaar had ik hem in ons magazijn, maar dat duurde nog geen week.
Hij gaat binnenkort naar een nieuwe koper, maar een paar dagen moet genoeg zijn.
Een paar dagen waarvoor, Kaylie?
Om onze belofte te houden.
En hem te doden.
11 JAAR EERDER
De bank mag daar, en die dozen zijn voor de keuken.
Niet de verhuizers neerschieten, Tim.
Zodra ik mijn dossiers op orde heb, krijgt u ze.
Mag ik u terugbellen?
Jeff, sorry dat ik niet teruggebeld heb. Ik zat overvol.
Het was eenvoudiger met personeel.
Kaylie is aangehouden. - Ze is hier niet, knul.
Verrassingsaanval. - Jij gaat eraan.
Lieverd, waar moet deze?
Die muur. Pas op de lijst.
Hij is breekbaar.
Naar buiten, jongens. - Maar mam...
Anders moeten jullie dozen sjouwen. - We spreken elkaar binnenkort.
Bedankt, jongens. Ik kom eraan.
Heb je nog meer meubels besteld? - Staat het bureau hier wel goed?
Ging je het nog zeggen, of wou je wachten tot ik de rekening zou zien?
Momentje.
Ik hoopte dat ik het goed kon maken met die driedelige kaptafel.
Die zou er moeten zijn. Is hij er niet?
Vandaar. Doe met je kantoor wat je wilt.
Hij is nogal opzichtig, vind je niet? - Nu ben ik in de war.
Jij wilde antiek en ik zei dat ik Ikea ook best vond.
Ik wilde het huis wat opvijzelen, het hoeft geen toonzaal te worden.
We hebben een nieuw huis, een nieuw bedrijf, dus nieuwe meubels.
Logisch. - Maar wel dezelfde oude vrouw, toch?
Nee, ik zei toch dat ik Ikea ook best vond?
Geintje. - Ik ben geen Ikea.
Wil je dit echt? Onze logeerkamer is veel leuker dan dit.
Ik denk dat dit beter is. Mijn eigen plekje.
Je hebt beloofd dat je nooit zou vergeten wat er echt gebeurd is.
Dat heb je beloofd.
Ik was 10 jaar. - Nou...
morgenavond ga ik het doen. Ik zou je hulp goed kunnen gebruiken.
Welterusten, Tim.
Volgens mij valt mijn litteken nu meer op dan 10 jaar geleden.
Laat mij eens kijken. Ik ben een expert.
Welk litteken?
We zijn nog lang niet klaar. - Nou en?
Jij hebt alleen het bed in elkaar gezet. - Dat was niet eenvoudig.
Verdomme.
Het is al goed.
Het was maar een slechte droom. Alles is goed.
Ik heb een printer voor je geregeld. Nu hoef je niet meer te delen.
We halen je van het netwerk af.
Men vond het bij het uitprinten van de verkoopcijfers,
nogal beeldende foto's van plaatsen delict, van jouw computer.
Ik zag een transferorder voor de Lasserspiegel.
Ja. Hij moet gerepareerd worden. - Warren wilde toch geen reparaties?
Hij is van gedachten veranderd.
Eerlijk gezegd wacht ik op een uitleg over die lijkenprints.
Ik weet dat het af en toe vreemd was.
Er komen heftige herinneringen van mijn ouders naar boven, nu Tim vrij is.
Ik zal nooit van je verwachten dat je dat deel van mijn leven snapt.
Heb nog een paar dagen geduld met me. Dan wordt alles weer normaal.
Beloofd.
Ik krijg meestal geen transportorders naar derden.
De koper wil dat zijn mannetje hem bekijkt.
Maar jij bent beter. - Wat jij zegt.
Ik zal hem zelf begeleiden, van begin tot eind.
Ik zal even verhuisdekens halen.
Daar ben je weer.
Je zult wel honger hebben.
Ik hoop dat dit nog steeds pijn doet.
Alles staat klaar.
Alles goed?
Geweldig.
De jongens zullen hem zo inpakken. - Dank je, Warren.
Ik zie je thuis.
Mijn auto staat bij het laadplatform.
Ik heb een gsm. - Gaaf.
U moet even tekenen. - Het afscheid van gisteren zit me niet lekker.
Kunnen we ergens praten? - Natuurlijk.
Kun je naar het huis komen? - Ja, hoor. Wat is het adres?
Nee. Het huis.
Ja, hij ligt voor me.
Een halfuurtje, denk ik. Is dat goed?
Tot dan.
Balen. Ik krijg je wel, rotjoch.
Het is nog steeds nee. - Ally heeft er een, Maddy ook.
Ik ben de enige in de klas zonder gsm. - Dat is vreselijk.
Bedankt voor niets, Marie.
Nu ga ik er meteen een voor je kopen, dochter. Liefde van mijn leven.
Vrucht van mijn schoot. - Was ik maar een ananas.
Doe me een lol en ga nooit nagelbijten, zoals jullie vader. Jakkes.
Pap... - Hij is pap, ik ben Marie.
Wie was die dame in je kantoor, vandaag?
Ja, pap. Wie was die dame in je kantoor, vandaag?
Welke dame?
Weet ik niet. Gewoon, een dame.
Ik weet het niet.
Het ziet er zo klein uit. - Toe maar, hond.
Heb jij je hond Hond genoemd? - Hij heeft geen naam.
Gaat het?
Natuurlijk.
Je bent hier niet meer geweest sinds...
Waarom kijk je niet even rond?
Het huis stond te koop terwijl ik in pleeggezinnen zat.
Ik kreeg het toen ik 18 werd.
Ik was de enige huiseigenaar in mijn studiejaar.
Ik vind dat we het moeten verkopen. Na afloop.
Wil je me even helpen, voor dat je gaat?
Hoe had je gedacht dit zelf te doen? - Niet. Ik dacht dat we samen zouden zijn.
Hier, maar.
Wat is dat? - Jachtanker. Dodemansknop.
Ik begrijp het als je niet wilt blijven.
Het zij zo. Maar ik moet beginnen.
Ik blijf nog wel even.
Hallo. Ik ben Kaylie Ann Russell. Ik ben 23 jaar.
Ik ben hier met mijn broer, Timothy Alan Russell.
Alan, naar zijn vader. Hij is...
Hij is 21. Het is 16.15 uur, 13 oktober, en we zijn in Hawthorne Way 2705.
Ik zal de voorzorgsmaatregelen uitleggen, voor ik de spiegel plaats.
3 camera's, met een eigen stroomvoorziening.
Bij anomalieën blijft het beeld helder.
Ik heb vaste telefoonlijnen en een gsm en ik vraag mijn broer om zijn gsm
zodat ik alle apparaten kan beheren.
Ik heb hem nog maar net. - Bedankt, Timbo.
Deze wekker gaat elke 45 minuten af, want dan moet ik tapes verwisselen.
Deze gaat elk uur af, want dan moeten we eten en er is water tegen uitdroging.
In het huis heeft elke kamer een eigen thermostaat.
De software die de data verzamelt, wordt gebruikt in ziekenhuizen.
Bij temperatuurveranderingen van meer dan 5 graden, gaat er een alarm af.
Op de derde voorzorgsmaatregel kom ik straks terug.
Welnu. Het doel van dit experiment is te bewijzen dat in het object achter me,
de Lasserspiegel, een waarneembare, bovennatuurlijke kracht huist.
Bij gebrek aan een betere term, stel ik dat dit object verantwoordelijk is
voor zeker 45 doden, in zijn 4 eeuwen opgetekende bestaan.
Mag ik je even onderbreken? - Zet de camera nooit uit.
Sorry.
De oorsprong van de Lasserspiegel is onbekend, dus ik weet niet alles,
maar het spoor begint in Londen, in 1754.
Philip Lasser, 17e graaf van Leicester, kocht de spiegel,
en hing hem boven zijn haard. Nog een voorzorgsmaatregel.
Lieverd, hoe gaat het? - Ik check even, zoals je gevraagd had.
Alles goed? - Prima.
Het klinkt gek, maar wil je op het hele uur bellen? Het is zeven over.
Natuurlijk. - Ik spreek je over 53 minuten.
Ik hou van je.
Mijn verloofde, Michael Dumont, zal me bellen.
Hij denkt dat ik nerveus ben, omdat mijn broer net vrij is.
Hij moet direct de autoriteiten bellen als ik niet opneem.
Ik sta hier. - Niets persoonlijks.
In 1755 werd Philip Lasser gevonden in zijn open haard.
Onherkenbaar verbrand.
Toen zijn bezit over Zuid-Engeland verspreid werd,
zei een hofmeester Philip in de spiegel gezien te hebben.
Na die bewering werd het huis door de kerk onderzocht.
De spiegel, nu bekend als de Lasserspiegel, werd geveild in 1758.
De volgende eigenaar was de Amerikaanse spoorwegmagnaat, Robert Clancy. 1864.
Clancy woog ruim 140 kilo.
Op de universiteit noemde men hem de Walvis uit Zuid-Windham.
Hij hing de spiegel in zijn balzaal in Atlanta.
Later dat jaar werdt Robert Clancy door een plaatselijke krant gefotografeerd.
Hij is een paar kilootjes kwijt. Een paar weken later is hij dood.
Doodsoorzaak onbekend. Hij, zijn landgoed en de spiegel
zouden verwoest zijn tijdens Sherman's March in 1865.
Daarna is de spiegel zoek, tot hij opduikt rond de eeuwwisseling, in New England.
Dan komen we bij Mary O'Connor, 1904. Zij hing de spiegel in haar privébadkamer.
2 weken later vindt haar nicht, Beatrice, haar dood in bad.
Volgens de officiële lijkschouwing is de doodsoorzaak, let op: uitdroging.
Ze stierf van de dorst terwijl ze 3 dagen in bad lag.
De volgende was Alice Carden uit Lake Geneva, Wisconsin. 1943.
Buren hoorden gillen en bonken vanuit het huis.
De kinderen waren verdronken in een gesloten watertank.
Alice lag in de kinderkamer met verbrijzelde benen, een gebroken arm
en 6 gebroken ribben. In haar hand, de hamer waarmee ze haar botten brak.
Ze wilde net aan haar schedel beginnen. Haar rechterarm was intact.
Die had ze nodig om de hamer te hanteren.
Volgens Alice bracht ze de kinderen naar bed, toen zij ze opsloot in de watertank.
Ze is nooit hersteld. Het gezin had meerdere honden,
waaronder een Australische herder voor de kinderen.
We gaan eten.
Tegen wie sprak je eigenlijk, op de film?
Tegen alle mensen die staarden en me nawezen.
De schoolkinderen die er altijd achterkwamen.
Ik praat tegen iedereen die pa een moordenaar noemde.
Die jou een moordenaar noemde.
Luister. We waren nog maar kinderen. We verzonnen een eng verhaal
om niet te hoeven accepteren dat pa een moordenaar was.
Hij was een gestoorde man. Hij martelde en doodde onze...
Je mag mij gestoord noemen, als je wilt. Maar zo mag je niet over hem praten.
Tobin Capp, 1955. Hij verhongerde in zijn eigen slaapkamer.
De spiegel hing boven het dressoir. Hij had een dalmatiër.
1965, Californië. De spiegel hangt in de Hill Trust Bank in San Diego.
Bankbediende Marcia Wicker sluit haar baas op in de kluis,
en kauwt een stroomdraad door.
1975, Marisol Chavez sterft in bed aan bloedingen, door een miskraam.
In haar nachtkastje vinden ze al haar tanden en een bloederige tang. 2002...
Causaliteit is iets anders dan correlatie. - Weet ik.
In 2001 kochten pa en ma een bank. Dat jaar kreeg opa een hartaanval.
Robbie Schultz werd overreden en onze kat rende weg.
Was dat de schuld van de bank? - Kan ik nu verdergaan?
Natuurlijk, maar laten we praten over waarom we hier echt zijn.
Doen we.
2002. De Lasserspiegel hangt in het kantoor aan huis van Alan Russell.
Softwareontwerper, getrouwd met Marie. Vader van Timothy en Kaylie.
Binnen 2 weken stort Marie psychisch volledig in,
en wordt thuis gemarteld en vermoord. - Door wie?
Door haar man.
Dat zegt de politie.
En haar man werd doodgeschoten door haar eigen zoon.
Waar haar dochter bij was.
Ik ga bewijzen dat geen van deze mensen verantwoordelijk was voor hun daden.
Alan Russell was geen moordenaar, maar een slachtoffer
van het bovennatuurlijke dat in die spiegel huist.
Waarom maken we er geen eind aan, en vernielen we dat rotding?
Jij herinnert het je echt niet meer, hè?
Wat herinner ik me niet?
Alsjeblieft, verniel hem. Graag, zelfs.
Prima.
Ik heb veel geleerd over wat er gebeurt als mensen...
iets vreselijks niet kunnen verwerken.
De geest creëert allerlei afweersystemen.
En als dat geloof indaalt, zoekt de geest informatie om het te ondersteunen.
Hoeveel duizenden dossiers heb je bekeken om er 12 of 13 te vinden,
die je theorie ondersteunen? - Waarom heb je de kruk neergezet?
Omdat ik met je probeer te praten.
Slechts één persoon heeft geprobeerd de spiegel te breken.
Oliver Jefferies. 1971. Docent aan de Duhame Academy in Manhattan,
waar de spiegel in de aula hing.
Hij rende naar de spiegel met een pook,
schreeuwend dat hij kapot moest, maar hij sloeg niet.
Studenten zagen hem 1 minuut stilstaan waarna hij de drukke straat op liep.
Hij kan zichzelf duidelijk verdedigen en hij heeft je net ontwapend.
Weet je waarom ik de spiegel niet kapotsloeg?
Behalve dat jij werd ontslagen, of van vernieling beschuldigd zou worden?
Het is niet aan mij om hem te vernielen.
Niemand kan jouw waanidee doorbreken. Dat moet je zelf doen.
Dat brengt me bij de laatste veiligheidsmaatregel.
Dit is een Danforth-anker van 9 kilo, met 9 kilo aan halters
bevestigd aan een rail met een spanveer en een eierwekker.
Geen elektriciteit, dat is belangrijk. Nog 10 seconden.
Als de timer niet elk halfuur wordt gereset, dus als hier niemand is,...
gaat de spiegel eraan.
Het enige dat dat kan voorkomen, is dat wij in leven blijven.
Weet je waarom hij zal komen spelen? Omdat wij hem bedreigen.
Ik verwacht dat hij zich zal willen verdedigen.
Hé, kinderen?
Komen jullie even naar mijn kantoor?
Ik dacht dat ik duidelijk was over dat jullie hier niet mochten spelen.
Dat doen we ook niet. - Ik vind het hier niet prettig.
En wat is dit dan?
Dat hebben wij niet gedaan.
Ik hoor jullie 's nachts rommelen.
Ik ben ook kind geweest. Ik snap het. Verhuizen is lastig.
Maar dit gaat niet meer gebeuren. Oké?
En als jullie met je moeders planten rommelen, kap daar dan ook mee.
Weet je wat dode planten bewijzen?
Problemen met het water en misschien een slechte tank.
Volgens mij dronk ik water uit een Brita-filter.
Jefferies, dode planten in het lokaal. Capp, dode planten in de slaapkamer.
Bij de Hill Trust Bank snapten ze niet waarom overal dode planten stonden.
Levende plant.
Levende planten in de woonkamer. Levende planten, planten met leven.
Jouw regels. - Geduld. Hij begint altijd makkelijk.
Hij voedde zich trouwens niet alleen met planten. Er was nog een variabele.
Hond.
Sorry, hond.
Uitdroging.
Kom, jongen. - Kom op, Mason. Apport.
Apport. - Haal de stok. Toe, haal de stok.
Kom op. Toe dan.
Ik heb dit ding gekocht omdat jij je niet veilig voelde.
Je zag iemand beneden. - Daar voel ik me niet veiliger door.
Het tegenovergestelde, zelfs.
Goed, ik doe het achter slot en grendel. Ongeladen.
Dat zal vast erg handig zijn, in geval van nood.
Afzichtelijke koe.
Wat zei je net tegen me?
Ik zei niks.
Ik ben aan het werk.
Met wie praatte je?
Ging je nog iets aan dat blaffen doen?
Er is iets mis met de hond. Hij beet me.
Gaat het?
Niks aan de hand.
Je gaat helemaal op in je eigen wereld. - Dat is niet waar, ik werk.
Dat weet ik. Ik heb dat gesteund. Daar gaat het niet om.
Met een eigen bedrijf moet je alles zelf doen.
Dat weet ik. - Ik moet dit doen.
Kinderen, jullie moeten vandaag iets voor me doen.
Ik ga golfen met een klant en jullie moeten uit mijn kantoor blijven.
Goed, pap.
Goed. Ik hou van jullie.
Goed dan. Als je naar binnen wilt, ga je naar binnen.
Poep maar op het kleed van de baas.
Waarom mogen we hem er niet uitlaten? - Mason heeft huisarrest, zegt mam.
Snotneuzen, wat doen jullie...
We moeten iets doen aan die godvergeten hond.
'Hallo' zou leuk zijn. - Hij sloopt alles.
Ik moest hem opsluiten in je kantoor. - Dan leggen we hem vast.
Waar is hij?
Dat is het. Je herinnert je het verkeerd. - Echt niet.
Wel waar. - Alice Cardens herder,
en Tobin Capps dalmatiër zijn nooit teruggevonden.
Weet je nog dat Mason tegen het eind overal kotste, poepte en plaste?
Mijn therapeut liet me het Parvovirus opzoeken.
Bij die hondenziekte hoort agressie en geïnfecteerde ontlasting,
die overigens planten kan doden. Mason was ziek.
Ik breng hem morgen naar de dierenarts.
Slecht nieuws. We komen niet samen thuis.
Mam, waar is Mason?
Hij heeft huisarrest. - Herinner jij je het zo?
Meen je dat echt? - Waarom niet?
Je hebt het mis. Mam sloot hem op en ik zat daar de hele dag.
Niemand ging erin of eruit. - Ken je de fuzzy trace theorie?
Nee, maar jij vast wel. - Ik ben de ster in een artikel daarover.
Ons brein codeert informatie als wazige sporen.
Eerder een algemene betekenis dan feiten. - Gelul.
Volwassenen maken van deze sporen onjuiste herinneringen.
Mam stopte de hond vaak in het kantoor. - Wat hebben ze met je gedaan?
Lang voordat pa ons verbood het kantoor in te gaan. Die sporen...
Ik heb het met je te doen. - Wat is aannemelijker?
Dat jij, na 11 jaar, je iets verkeerd herinnert, of dat de spiegel honden eet?
Kijk nou, het is een Hond.
Geef het wat tijd.
Een beetje tijd.
Er is echt niets gaande. Je verbeeldt je het.
Ik hoor je met iemand praten. Het is een vrouwenstem.
Je bent gek. - Ik ben niet gek.
Ik hoor je met iemand praten. - Hoor jezelf? 'Ik hoor je door de deur?'
Waarom zou ik dat verzinnen? Ik ben niet gek.
Het water is vergiftigd, er is een inbreker... Je bent niet goed snik.
Sorry dat we je wakker gemaakt hebben.
Maken jij en papa ruzie over die vrouw in het kantoor?
Die vrouw moet jij je herinneren. Jij zag haar ook.
Ik heb mezelf van zoveel overtuigd. Maar wat hebben we echt gezien?
Ma schreeuwde 's nachts tegen pa.
Ze hoorde vast alleen pa, aan de telefoon.
Dat verklaart niet de vrouw die ik zag. - Wanneer zag je haar?
De eerste keer? Toen we speelden in de tuin. - Was ma thuis?
Zij was altijd thuis.
Weet je dat zeker? Ik namelijk niet.
Achteruit.
Hij ging vreemd. Hun huwelijk was slecht. Kijk hoe het eindigde. - Nee.
Pa was ontrouw en daar werd ma gek van.
Hou op. - Hij doodde haar en wilde ons ook...
Een slecht huwelijk. Kostte dat ma haar tanden, haar en gezonde verstand?
En dat verklaart de mensen die we allebei in huis zagen, die laatste nacht.
Hij was teruggetrokken, stiekem... - Ik heb al hun spullen gezien.
Jij werd gehersenspoelt, ik heb gezocht. Geen enkel bewijs voor een affaire.
Hij was slim genoeg om zijn sporen te wissen. - Stil.
Zijn vrienden en collega's wisten van niks.
Hij deed verdacht, ja. Alles wees op een affaire.
Ik zeg niet dat hij niet verleid werd. Maar wat verleidde hem?
Er zijn dingen gebeurd terwijl wij ruziemaakten.
De temperatuur is met 3 graden gestegen.
2 mensen, lampen, elektronica... - De telefoon is ook vast dood.
Check maar. - Goed, dan. Even kijken.
Kiestoon.
Storing? - Je kunt hiermee leren omgaan.
Ik kon het ook. Je hoeft de familienaam niet te zuiveren voor pa en ma.
Je hoeft het alleen te doen voor jezelf.
Ze hebben je daar goed bewerkt, hè?
Je was normaal toen ze je opsloten. Je moest gek worden om vrij te komen.
Mason, stop verdomme met janken. - Ik kap ermee.
Ik zou je moeten steunen, maar ik laat je niet een hond martelen.
Wat doe je? - Luister dan.
Stop. Kappen.
Nee, wacht.
Dat had je niet hoeven doen. - Je bent ziek. Er is nog niets gebeurd.
De planten leven, de spiegel spiegelt en het enige wat die hond bedreigt, ben jij.
En het is jouw schuld niet.
Zoals het mijn schuld niet was.
Ik heb hulp gehad en jij stond er alleen voor.
Dit soort problemen zijn zwaar, maar niets om je voor te schamen.
Het zit in de familie.
Het spijt me, Kaylie.
Luister. Laten we hier weggaan.
Laten we ergens anders praten over hoe het verder moet.
Waar kunnen we heen?
Waar? - Laten we de camera's uitzetten,
en het anker ontmantelen. We kunnen overal heen. Wat jij wilt.
Met je verloofde praten, misschien. Hij zal je willen helpen. Dat weet je.
Daar is het.
Ik kijk de tape van de laatste minuten terug.
Hij ging vreemd. Het huwelijk was slecht. Kijk hoe het eindigde. - Nee.
Pa was ontrouw en daar werd ma gek van.
Hij doodde haar en wilde ons ook...
Een slecht huwelijk. Kostte dat ma haar tanden, haar en gezonde verstand?
En dat verklaart de mensen die we allebei in huis zagen, die laatste nacht.
Ik herinner me dat niet. Jij wel?
Jij ook niet. En de temperatuur is nu 26 graden, maar het alarm ging niet af.
De ficus en de bloeiende planten zijn dood. - Nee.
De energie van de hond was dus genoeg aas.
Ik moet mijn arts bellen. - Als je moet bellen,
moet je dat buiten zijn actieradius doen. Anders weet je niet met wie je spreekt.
Hallo? Hoi. Ja, alles is prima.
Sorry van daarnet. Ik spreek je over een uur.
50/50 dat hij het was. We moeten even deze kamer uit.
Hij heeft meer van de hond gekregen dan ik dacht.
Zijn actieradius lijkt zo een 9 meter te zijn.
We kunnen dus nog naar de keuken, de waskamer, de garage...
de ouderslaapkamer en de voor-en achtertuin. Maar niet lang meer, denk ik.
Dit nummer is niet te bereiken. Controleer het nummer en bel nogmaals.
Hoe kom ik hierbinnen?
Hoezo? Je liep hierheen en ging zitten.
Ik was buiten. - Nee, hoor. Dacht je van wel?
Zou je dat op camera willen zeggen?
Omdat je hier nog bent, weet ik dat we zullen winnen.
Hoor je me? Snap je het?
Wanneer komt papa thuis? - Dat weet ik niet.
Weet je niet wanneer papa thuiskomt? - Ik weet niet waar hij is.
Ik weet waar hij zegt dat hij is.
Vertel me meer over die vrouw in het kantoor.
Ik heb haar niet gezien.
Ik wel.
Kop dicht.
Wanneer?
Gisteravond.
Ze was niet in het kantoor.
Ze was op de trap.
Wat deed ze? - Ik heb niet gekeken.
Ik was bang.
Ik geloof dat ze het kantoor weer in ging.
Ik denk dat ze daar woont.
Ga allebei naar boven om te spelen.
Mam?
Snel, Tim.
Kom hier.
Mam, hou op.
Hou alsjeblieft op, mam. - Marie?
Schatje?
Lieverd, je bloedt.
Liefje, je moet terug je kamer in. - Maar mam...
Je moeder is in orde. Alles komt goed. Ga alsjeblieft weer naar binnen.
Doe de deur maar dicht.
Ik heb een spoedgeval. Mijn vrouw.
Is alles goed met mam? - Ga naar bed.
Kap daarmee. Ben je hier? Ben je hier bij mij?
Kinderen, jullie moeder is heel erg ziek.
Ze moet een tijdje in bed blijven om te rusten.
Ze kan beter worden, maar wij willen niet dat jullie haar lastigvallen.
Wij?
Dus, makker, prinses...
jullie moeten uit die kamer blijven. Is dat begrepen?
Wat heeft ze?
Nou...
Jullie mogen gerust hier rondhangen en videospelletjes spelen.
Je zei toch dat we hier niet mochten komen?
Eet.
Kom, ik heb je hulp nodig.
Tim, kap daarmee.
Is dat voor mam?
Fijn.
Misschien moeten we maar bij elkaar blijven.
Ze houdt nog steeds van me.
Ik heb honger, Kaylie.
Je moet boodschappen doen, pap.
Wat zeg je, prinses? - Eten.
Dat staat op mijn lijstje.
De tv is stuk. - Wat zeg je, prinses?
We moeten een dokter bellen voor mam.
Dat staat op mijn lijstje.
Dit is stom. Ik ga haar vertellen dat het eten op is.
Maar pap zei... - Het kan me niet schelen wat pap zei.
Mam?
Ze heeft een dokter nodig. Je zei dat ze ziek was, maar...
Jouw probleem is, dat je niet luistert!
Ik heb toch gezegd dat je onze kamer niet in mocht? Jij negeert dat.
Waarom? Je bent ongehoorzaam, dus krijg je huisarrest.
Jij en die snotneus van je broer, daar, zetten geen stap buiten de deur.
En nu wegwezen.
Wat zei de dokter?
Dat we onze vader moesten laten bellen.
Net zoals de vorige.
Ja. Precies zoals de laatste.
Dezelfde stem.
Hallo, Bob.
Dat vind ik erg naar om te horen. Hopelijk is ze snel beter.
Bedankt, Bob. Sorry dat ze je helemaal hierheen heeft laten komen.
Ze gebruikt de ziekte van haar moeder om te rebelleren.
Wacht maar tot ze gaat autorijden. Dit is nog niets.
Sorry dat ik je lastigviel. Hopelijk is Marie weer snel op de been.
Weet je, bel me volgende week, dan gaan we golfen in Arrowhead.
Geweldig. Dat doen we. Tot kijk. - Het beste.
Timbo, we zullen heel, heel erg dapper moeten zijn.
Heel slim.
En de stroom is uitgevallen. Voorspelbaar.
Een dode plant.
Het is niet echt.
Papa?
Wil je het licht maken?
Leuke trucs.
Mijn god.
Zie jij hem?
Ik check even om te horen hoe alles gaat.
Alles is prima met mij. - Oké. Dan spreek ik je over 1 uur.
Leuk gesprekje.
Dat is een truc.
Ik heb hem niet gedood. Het bord was niet echt.
Ik heb hem niet gedood, omdat het bord niet echt was.
Michael. Wat heb ik gedaan?
Kom. We gaan hier weg. Naar buiten.
Ik heb politie en een ambulance nodig. Hawthorne 2705.
Er komt hulp. Dan leggen we alles uit.
Kaylie, alles is goed.
Michael.
Wanneer heb je de eierwekker gereset? - Weet ik niet.
Je plan was goed. We hoeven niks te doen.
We hoeven alleen te wachten. Een halfuurtje. Je dodemansknop.
Heb je gebeld voor hulp? - Ja. We zijn klaar. Het is voorbij.
We kunnen hier staan kijken hoe dat ding sterft.
Dat is een truc om ons binnen te krijgen. - Of om ons daar te laten staan.
Ik heb om hulp gebeld. - Bel nog een keer.
Alarmdienst. - Ik heb net gebeld. Hawthorne 2705.
Laat je vader maar bellen. De dokter komt morgen.
Wat doen we?
Wat als we niets doen. Gewoon wachten. - En toekijken hoe we worden...
We moeten heel, heel erg dapper zijn.
Hij keek naar de spiegel en pakte een revolver.
We moeten hem stuk slaan.
Dat is niet echt.
Ik had toch gezegd dat je hier niet mocht spelen?
Het is niet echt.
Is hij weg?
Hij was er helemaal niet.
Hij dreef ons alleen naar boven.
We hadden gelijk, buiten. Hij probeert ons weg te houden.
We moeten naar beneden, voordat het anker valt.
Eerst zeker weten dat hij weg is.
Hij is weg. Dat beloof ik. Zie je...
We moeten naar beneden. - Ze is niet weg.
Ik doe de deur open... - Nee.
Ik doe de deur open en als ze niet weg is, wil ik dat je de trap af rent.
En jij dan? - Maak je geen zorgen. Gewoon rennen.
Klaar?
Ik doe de deur open en jij rent de trap af.
Je vertrouwt me, toch?
Ik vertrouw je.
1... Ik hou van je.
2... Recht naar de trap.
3.
Het is niet echt.
Het is maar een truc.
Ga je me arresteren, Timbo?
Mama is er.
Mam.
Kom op, Tim.
Hij staat... Hij staat het niet toe.
Ik had toch gezegd dat je hier niet mocht spelen?
Dit ben jij niet.
Ik ben het wel.
Ik heb mijn demonen ontmoet, en het zijn er vele.
Ik heb de duivel gezien, en hij is mij.
Pa!
Laat haar los!
Vlucht.
Nee!
Papa.
Kom op.
Dit is niet echt!
Kaylie!
Tim... Kijk me aan.
Ik wil dat je me belooft dat als we groot en sterk zijn...
wij dit zullen goedmaken.
We moeten dat ding doden.
Voor mam en pap.
Ik beloof het.
Heeft hij het gemeld? - Ja, hij heeft het alarmnummer gebeld.
En toen deed hij dit.
Waar brengt u me heen?
Het was mijn schuld niet! Het was de spiegel!
Ik was het niet! Het was de spiegel!
Alstublieft! U moet me geloven!
Het was de spiegel!
Wat doet u?
Niet vergeten. Vergeet onze belofte niet.
Niet vergeten.
Vertaald door relentless
Synce door: duden